|
شيوه گوتيك مربوط به قرن 11 تا 15 ميلادي ميباشد. از ابتداي قرن 11 در اروپاي شمالي آلمان در يك سبك سنگين و پرحجم تكامل يافت. اين شيوه بهدليل حجم نسبتاً زياد (جوهر سياه) در هر صفحه بهعنوان حروف بزرگ (Black-latter) شناخته ميشد و تا اندازهاي ناشي از حسن زيبادوستي است. در خط گوتيك لبههاي زاويهدار حروف كه با نوك پهن قلم ايجاد ميشود گيرايي و هيجان خاصي وجود دارد در دههي 1450 كه كه صنعت چاپ در آلمان توسعه مييابد اين سبك يا همان سبك حروف سياه در دستنوشتههاي آلماني مرسوم و رايج ميشود. اين سبك بعداً بهعنوان روشي مرسوم در اولين كتابهاي چاپي اروپا نظير كتاب معتبر گوتنبرگ مورد استفاده قرار ميگيرد اين شيوه از خوشنويسي تا ابتداي قرن بيستم در كتابهاي آسماني باقي ماند. اگر بخواهيم سبك گوتيك را در فضاي خوشنويسي فارسي تشبيه کینم ميتوان با خط ثلث تشبيه نمود اين خط در فضاي مذهبي كاربرد بيشتري دارد
|
